Kamienica z blankami i numer 40

Na skrzyżowaniu ul. Ząbkowskiej i Nieporęckiej stoi kamienica zwieńczona charakterystycznymi blankami. Została zaprojektowana na podobieństwo średniowiecznego zamku. Budynek powstał w latach 1912-13 dla Józefa Klatczyńskiego (dlatego kamienica nazywana jest też Kamienicą Józefa Klatczyńskiego), a swą nietypową architekturą zdaje się nawiązywać do sąsiednich zabudowań fabryki wódek „Koneser„.

Blanki (tzw. krenelaż) – element architektoniczny w postaci zwieńczenia murów obronnych i baszt tzw. zębami, pomiędzy którymi znajduje się wolna przestrzeń, co miało ułatwić obronę w czasie oblężenia – w prześwitach pomiędzy zębami byli rozlokowani łucznicy.

Blanki wykorzystywano w budownictwie obronnym, głównie w średniowieczu, bądź w stylach nawiązujących do średniowiecza (np. w neogotyku – blanki gwelfowskie, blanki gibelińskie) jako element dekoracyjny, wieńczący budowle nieobronne.

W miarę rozpowszechniania się broni palnej w blankach przebijano wąskie strzelnice, likwidując z czasem prześwity pomiędzy zębami.

W kamienicy tej mieści się knajpka w rosyjskim stylu o nazwie Skamiejka.

Po przeciwnej stronie ulicy Ząbkowskiej, pod numerem 40 mieści się zaś zabudowa z okresu PRL – niskie bloki mieszkalne z ciekawymi prześwitami.

Jak napisała jedna z czytelniczek i rodowita Prażanka:

Front przedwojennej kamienicy przy ul. Ząbkowskiej 40, zniżony do pierwszego piętra nosi obecnie numer 38a. W miejscu dawnej bramy są drzwi wejściowe. Po zburzeniu reszty kamienicy budynek uzyskał nr 38a, a nr 40 otrzymał nowy budynek w głębi. Moja Mama wraz z rodziną mieszkała pod czterdziestym od przedwojny aż do wykwaterowania ostatnich mieszkańców.

– Dorota

Lokalizacja na mapie:

Wyświetl większą mapę