Dom Róży Kwiatkowskiej

Mieszczący się na rogu Ząbkowskiej nr 13 i Brzeskiej dom Róży Kwiatkowskiej to jeden z najstarszych murowanych budynków mieszkalnych na Pradze. Od początku XX wieku do lat ’40 kamienica należała do rodziny Rozenbojm. Po wojnie została poddana tzw. „nacjonalizacji”. Jej autorem i budowniczym był inżynier Antoni Siekierka.
Jak większość zabytkowej zabudowy i ten budynek nie przetrwał pożaru z 1868 roku. Został odbudowany jako kamienica w 1870 roku i co ciekawe – jest jednym z unikatowych budynków pod kątem rozwiązań architektonicznych i posiada ogromne znaczenie historyczne i naukowe. Więźba dachowa i dekoracje zostały wykonane ręcznie prawie półtora wieku temu! Jest jedną z nielicznych konstrukcji tego typu, która przetrwała wojnę. Dach kamienicy jest dwuspadowy a poddasze jest wciąż częściowo użytkowane.

Podczas rewitalizacji w 2001 roku, unikatowa galeria wraz z balustradą tralkową od strony podwórza została zrekonstruowana. Jest to rzadko spotykane rozwiązanie poza Warszawską Starówką, gdzie w XVII i XVIII wieku było stosowane. Z galerii tej prowadzą wejścia do lokali mieszczących się na pierwszej kondygnacji budynku. Konstrukcja ta jest do dziś robi wrażenie i jest jedną z bardziej urokliwych na ulicy Ząbkowskiej. Podczas remontu przywrócono również zabytkowe okiennice oraz dekorację elewacji.

W lipcu 2010 budynek został wpisany na listę zabytków ze względu na swoją unikatową architekturę.
Przez wiele lat na parterze znajdował się zakład renowacji mebli zabytkowych. Od niedawna zaś lokal funkcjonuje jako bardzo klimatyczna i gustownie urządzona kawiarnia – wciąż pod znaną wszystkim nazwą „Stara Praga„.

Lokalizacja na mapie:


Wyświetl większą mapę